قدمهایم را بشمار،
باور کن!
بی تو به جایی نرسیدم.
می دانم که از دستهای خالیم ،
معلوم است.
دوست دارم،
با چشمهای بسته،
گونه هایت که نمناک آخرین
بدرود است را ببوسم.
صدایم را شنیدی؟
سلام گفتم.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم آبان ۱۳۹۰ ساعت 6:41 توسط مرتضی
|
